When I woke up at 9am, I texted Aleck. Asking if how is he doin? If he's alright na. Nkatulog ulit ako. Nun gncng nko ni momi, wala pden xang text. =( I felt sad. Punta kami ni momi sa festival. Hanap ng golf shoes ni dadi. Nsa van pa lang kme ni momi, I checked my fone, I got 2 missed calls and 7 text messages from only 1 person -- Aleckcys. He wanted me to call him. Tpos sbi dun sa isang text kailangan n nyang umuwi (ngayon, 04.28.06 at 3:15am) kxe gawa nung papa nya. Ktabi ko c momi sa van, sobrang gusto ko ng humagulgolng iyak. He's leaving again. 1 week p lng xang nand2, alis na uLet xa. I can't blame him! Health n ng papa nya ung nakasalalay dun. No choice but to accept it. Accept the fact that he will go back to China, that he'll be leaving me again. Can't stop crying! Sbi ko text ko xa later kxe naiiyak tLga ako, ksama ko p nmn c momi.
Sobrang hirap xken nun. Nagccmula pa lng ung relationship nmin, tpos aalis agad xa. (Right this very moment, naiiyak na naman ako! I don't wanna cry na! =( Namamaga na eyes kO!) After we ate our dinner, while watching PBB teen ed, Aleck texted me.. I called him na. I heard his sweet voice again. Un voice na hindi ko alam kung kailan ko uLet maririnig. Habang nag uusap kami, sobrang iyak na talaga ako. Hindi ko mapigil.
AFter nun, text2 kami. Iyak na naman ako. He asked me if nahihirapan b daw ako kxe lagi daw xa naalis. Sbi ko,"Mhal kita eh, kaya kahit mahirap, kakayanin ko." Wala daw iwanan, walang mgbbgo. Lahat lahat na.
Hirap umasa, pero kakayanin ko. Mahal ko un tao eh. Ngaun ko lang toh naramdaman. Don't want to loose him! I love him soooo much!
![]()
![]()
![]()